„Nie radzę sobie z emocjami mojego dziecka”
22 mar
Emocje dziecka uruchamiają emocje rodzica
Rodzic, który mówi: „Nie radzę sobie z jego złością” często nie ma na myśli tylko tego, że dziecko krzyczy czy rzuca się na podłogę. Ma na myśli również to, że w jego wnętrzu włącza się alarm.
Może to złość: „Ile razy mam mu powtarzać?”
Może lęk: „Czy to normalne?”
Może bezsilność: „Nie wiem, co robić, czuję się beznadziejnie.”
W takich chwilach warto zrobić pierwszy krok: uznać te emocje. Zarówno dziecka, jak i swoje.
1. Nie musisz zawsze wiedzieć, co robić
Rodzicielstwo to nie test z jednej słusznej odpowiedzi. Czasem najważniejsze to po prostu zatrzymać się, odetchnąć i powiedzieć sobie: „Nie wiem, ale chcę być blisko.”
Dzieci uczą się regulacji emocji od dorosłych. A dorośli uczą się tej regulacji... przez całe życie. To w porządku, jeśli czasem potrzebujesz pomocy.
2. Oddziel emocje od zachowań
Złość, smutek, frustracja – to emocje, które same w sobie nie są złe. Zachowania (krzyk, bicie, trzaskanie drzwiami) mogą być trudne i wymagają granic. Ale nie chodzi o to, by uciszać emocje dziecka – chodzi o to, by nauczyć je wyrażać je w bezpieczny sposób.
Spróbuj powiedzieć:
„Widzę, że jesteś bardzo zły. Nie zgadzam się na bicie, ale możemy porozmawiać, jak się czujesz.”
3. Kiedy czujesz, że tracisz kontrolę – zatrzymaj się
Twoje napięcie wpływa na napięcie dziecka. Jeśli czujesz, że zaraz wybuchniesz – możesz powiedzieć: „Zrobię krok w tył, bo też czuję złość. Potrzebuję chwili, żeby wrócić i spokojnie z Tobą porozmawiać.”
To modelowanie autoregulacji – dziecko uczy się, że emocje można przeżyć i nazwać, zamiast je tłumić lub wyładowywać.
4. Szukaj znaczeń, nie tylko rozwiązań
Za silną emocją dziecka zawsze coś stoi. Niewysłuchane potrzeby, napięcia z całego dnia, lęk, którego nie umie nazwać. Nie musisz mieć odpowiedzi – ale możesz być tą osobą, która będzie obok, kiedy ono będzie próbowało zrozumieć, co się z nim dzieje.
5. Poproś o wsparcie – to nie słabość, to mądrość
Rodzic nie jest robotem. Masz prawo się męczyć, frustrować, nie wiedzieć.
Masz prawo powiedzieć: „Potrzebuję, żeby ktoś mi pomógł zrozumieć moje dziecko. I siebie w tej roli.”
Właśnie temu służą konsultacje rodzicielskie – to nie „terapia dziecka”, ale przestrzeń dla Ciebie, żebyś mógł/mogła zrozumieć, co dzieje się w relacji, z czego wynikają trudności i jak inaczej możesz reagować.
Jesteś ważny_a również jako rodzic
Nie chodzi o to, by być „idealnym”. Chodzi o to, by być wystarczająco dobrym, obecnym, autentycznym. Czasem pogubionym, ale nadal szukającym kontaktu.
Jeśli czujesz, że chcesz porozmawiać o tym, co dzieje się w relacji z Twoim dzieckiem – zapraszam Cię na konsultację. Bez presji. Z uważnością. W relacji opartej na szacunku.
Przeczytaj, na czym polega:
Psychoterapia Poznawczo-Behawioralna
Dla zainteresowanych proponuję 25 minutową DARMOWĄ konsultację online
Autor tekstu:
Patryk Madaliński Gabinet Psychoterapii "W drodze do siebie" - psycholog i psychoterapeuta CBT w trakcie szkolenia.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna online i stacjonarnie w Warszawie – Wola, Bemowo, Ursus, Włochy.
Zrób pierwszy krok "W drodze do siebie"
Jeśli czujesz, że nadszedł czas, by zatroszczyć się o siebie – zapraszam Cię do kontaktu. Razem możemy przyjrzeć się temu, co trudne, i znaleźć przestrzeń na zmianę.
Dowiedz się więcejPrzeglądaj inne artykuły
1 kwi
Czy spektrum autyzmu stało się zbyt szeroką diagnozą?
Coraz częściej w gabinecie pojawiają się osoby, które mówią: „wydaje mi się, że jestem w spektrum autyzmu”. Jeszcze kilka lat temu było to raczej rzadkie zdanie, dziś staje się czymś, co słyszy się regularnie, a często poprzedza je długie czytanie, oglądanie materiałów, porównywanie się z innymi i stopniowe budowanie przekonania, że w końcu znalazło się wyjaśnienie własnych trudności. Z jednej strony trudno się temu dziwić — dostęp do wiedzy nigdy nie był tak duży jak dziś, a narracje dotyczące zdrowia psychicznego stały się bardziej dostępne i mniej stygmatyzujące. Z drugiej strony coraz wyraźniej widać, że diagnoza zaczyna pełnić funkcję nie tylko kliniczną, ale również tożsamościową, stając się odpowiedzią na pytanie „kim jestem”, a nie tylko „z czym się mierzę”.
22 mar
Metapoznanie - czy to najważniejsza umiejętność naszego umysłu?
Metapoznanie (metakognicja) najczęściej definiuje się jako „myślenie o własnym myśleniu”. W psychoterapii poznawczo-behawioralnej pojęcie to odnosi się jednak do znacznie bardziej złożonego procesu – obejmuje świadomość własnych myśli, sposób ich interpretowania oraz strategie reagowania na nie. Oznacza to, że metapoznanie nie dotyczy wyłącznie treści myśli, lecz przede wszystkim tego, w jaki sposób człowiek odnosi się do swoich doświadczeń wewnętrznych i jak nimi zarządza. W klasycznym ujęciu Flavella metapoznanie obejmuje zarówno wiedzę o własnym poznaniu, jak i zdolność jego kontrolowania i regulowania
22 mar
Kiedy myśli zaczynają rządzić Twoim nastrojem - jak odzyskać kontrolę?
Czasem to nie rzeczywistość jest trudna – tylko nasze myśli malują ją w ciemnych barwach. Sprawdź, jak odzyskać wpływ na swój nastrój i nie pozwolić, by umysł pchał Cię w stronę lęku i przygnębienia.